Kofax Hel van Groesbeek
Groesbeek, 09-04-2017

Vandaag was het dan eindelijk zover, de eerste (welliswaar halve) marathon van het seizoen. En een waar ik altijd graag en goed rijdt. Maar met de 2 XCO-wedstrijden van de afgelopen 2 weken was er toch lichte twijfel over het vormpeil. Met een gezonde dosis spanning, Charlotte en Thijs vertrokken we in alle vroegte naar Groesbeek.
Hier kon ik eerst mijn nieuwe kleding in ontvangst nemen bij Marc Boersma, welke mij dit seizoen gaat sponsoren! Na het stoppen van Van Tuyl, heb ik hem bereidt gevonden om mij van zijn mooie eigen ontworpen kleding te voorzien. Ik zal tevens als testrijder gaan fungeren van nieuw ontwikkelde producten!

Met in totaal 550 deelnemers ben ik op tijd in het startvak gaan staan om vanaf de eerste rij de aanloopronde over een motorcross baan aan te kunnen vallen. Hier was maar een smal strookje goed berijdbaar, dus was vooraan staan een must met het oog op een goed resultaat.

Kopstart had ik niet, maar ik zat ver genoeg voorin om na deze aanloopronde in de kopgroep post te vatten. Ergens achteraan bungelend, omdat de jeugdige renners in het begin meteen een enorm tempo (kunnen) ontwikkelen. Ik moet het meer van de lengte van de koers hebben, niet van het onstuimige begin, maar dat zal de leeftijd zijn. Al snel dunde de eerste groep uit, en na een kilometer of 10 kwam er een relatief lange klim met wat steile stukken erin. Hier kon ik de eerste 5 mannen net niet volgen en koos meteen mijn eigen tempo. Dit was wel hoog genoeg om alleen achter de koplopers te komen te rijden.

Het zou dus een lange “eenzame” dag kunnen worden. Maar het voelde goed aan, kon ook lekker tempo blijven rijden. Van achteruit wist dan ook niemand meer aan te sluiten. Zo kon ik de eerste ronde (35 km) van het prachtige parcours afleggen in 1:20:43, naar later bleek zo’n 50 seconden achter de kopgroep van 5. Omdat ik op dat moment niet precies wist wat het gat voor en achter me was ben ik natuurlijk vol door blijven rijden.

Blijkbaar was dat hard genoeg om het gat met de kopgroep te verkleinen, ik kreeg ze weer in het vizier. Dat gaf me een extra “boost” om proberen het gat weer dicht te rijden. Op 9 kilometer voor de finish lukte het me om net voor een lange afdaling aan te sluiten. Maar helaas schoten de 5 net een groepje achterblijvers voorbij, wat mij niet lukte. Ik moest dus lijdzaam toezien hoe ze weer van me weg reden. In de daarop volgende klimmen wist ik, op mijn tandvlees, weer aan te sluiten bij de 5.

Deze besloten toen net, met nog 2 kilometer te gaan, om het tempo flink omhoog te gooien en voor de winst te gaan strijden. Hier had ik na mijn ellenlange achtervolging geen antwoordt meer op, uiteindelijk wist ik er nog 1 van de 5 achter me te houden om zodoende tevreden als 5de overall en 1ste Master 40+ de finish te passeren.

Met een rondetijd van 1:19:48 wist ik een totaaltijd te realiseren van 2:40:31 wat goed is voor een gemiddelde van 25,5 km/u. Zo kon ik onder een stralend zonnetje, als trotse pappa, samen met Thijs de bloemen en de La Chouffe in ontvangst gaan nemen. En zo kon ook meteen een mooie podiumfoto voor de nieuwe sponsor gemaakt worden.

Om mezelf klaar te stomen voor de 2 stuks 3-daagsen die ik in mei in Belgie ga rijden, heb ik nog de 56,5 kilometer van de terugreis op de fiets afgelegd! De zelfgemaakte pizza door Thijs en mij deed me daarna heerlijk smaken! Kortom een geslaagd weekend! Op 1ste Paasdag dan nog een laatste uitstapje naar een XCO-wedstrijd in Nieuwkuijk, om daarna voor de hele marathons te gaan. Iets wat mij toch het beste ligt.

terug